Wulkan z sody powstaje dzięki reakcji octu z sodą oczyszczoną. Wystarczy kilka kuchennych składników, słoik i taca, aby zobaczyć pienistą „erupcję” oraz wyjaśnić dziecku, jak tworzy się dwutlenek węgla.
Czego potrzebuję do eksperymentu?
Przygotuj następujące składniki i przedmioty:
- Soda oczyszczona – 2 łyżki
- Ocet – około 30 ml
- Płyn do naczyń – 1 łyżka
- Barwnik spożywczy – kilka kropli, opcjonalnie
- Mały słoik lub niewielka butelka
- Taca albo duża miska
Uwaga: eksperyment jest bezpieczny przy zachowaniu podstawowej ostrożności, ale pieni się i łatwo brudzi powierzchnię. Ustaw naczynie na tacy lub wykonaj doświadczenie w miejscu łatwym do sprzątania, na przykład na zewnątrz. Ocet może szczypać w oczy, dlatego nie pochylaj twarzy nad słoikiem i najlepiej przeprowadzaj doświadczenie razem z dzieckiem.
Jak zrobić wulkan z sody krok po kroku?
Najpierw ustaw słoik stabilnie na tacy. Ocet dodaj dopiero na końcu, ponieważ właśnie wtedy rozpocznie się gwałtowna reakcja.
- Wsyp 2 łyżki sody oczyszczonej do słoika.
- Dodaj łyżkę płynu do naczyń. Detergent sprawi, że powstające bąbelki zamienią się w obfitą pianę.
- Jeśli chcesz uzyskać kolorową „lawę”, dodaj kilka kropli barwnika spożywczego.
- Wlej do słoika około 30 ml octu.
- Odsuń się od naczynia i obserwuj, jak piana wypływa ze słoika.
Jeśli chcesz nadać doświadczeniu wygląd prawdziwego wulkanu, możesz wcześniej ustawić słoik w środku lekkiej konstrukcji z papieru lub masy solnej. Nie zakrywaj jednak otworu i nie zamykaj naczynia korkiem ani pokrywką.
Dlaczego wulkan „wybucha”?
Soda oczyszczona jest zasadą, a ocet zawiera kwas. Po ich połączeniu zachodzi reakcja kwasowo-zasadowa. W jej wyniku powstaje między innymi dwutlenek węgla, czyli gaz.
Możesz wyjaśnić to dziecku tak: soda i ocet zaczynają tworzyć bardzo dużo małych bąbelków. Bąbelki próbują wydostać się ze słoika, a płyn do naczyń zatrzymuje je w pianie. Piana unosi się i wypływa na zewnątrz, dlatego przypomina lawę wylewającą się z wulkanu.
Po zakończeniu doświadczenia wystarczy wylać mieszaninę i umyć słoik oraz tacę. Najciekawsza część eksperymentu polega na tym, że dziecko może jednocześnie zobaczyć efekt reakcji chemicznej i zrozumieć, skąd biorą się pieniste „bąbelkowe” erupcje.