Ludziki z kasztanów powstają z dwóch kasztanów połączonych wykałaczkami lub cienkimi patyczkami. Dorosły przygotowuje otwory, a dziecko składa figurkę i ozdabia ją plasteliną, liśćmi albo żołędziami. To prosta jesienna praca, która ćwiczy precyzję dłoni i daje dużo przestrzeni do własnych pomysłów.
Czego potrzebujesz?
Najłatwiej pracuje się ze świeżymi kasztanami, które nie zdążyły jeszcze całkowicie wyschnąć. Są wtedy mniej twarde i łatwiej przygotować w nich otwory. Suche kasztany mogą pękać albo stawiać większy opór podczas obróbki.
| Materiał lub narzędzie | Przeznaczenie |
|---|---|
| Kasztany | Tułów, głowa lub segmenty zwierzątek |
| Wykałaczki, zapałki bez główek lub cienkie patyczki | Łączenie elementów, ręce, nogi i kolce |
| Plastelina | Oczy, nos, usta, ubrania i stabilizowanie figurek |
| Żołędzie, liście, sznurek i kawałki materiału | Czapki, uszy, włosy, ogony i dekoracje |
| Cienki śrubokręt, szpikulec lub gwóźdź | Przygotowanie otworów przez osobę dorosłą |
Przygotuj też nożyczki do skracania patyczków oraz podkładkę, na której kasztany nie będą się przesuwały. Młodszym dzieciom można zamiast nabijania elementów zaproponować łączenie ich plasteliną.
Podczas pracy przydadzą się następujące narzędzia i dodatki:
- wykałaczki lub zapałki bez główek do łączenia kasztanów,
- cienki śrubokręt, szpikulec albo gwóźdź używany wyłącznie przez dorosłego,
- plastelina do wykonania twarzy i ozdób,
- flamaster, włóczka lub skrawki materiału do wykończenia postaci.
Jak zrobić ludzika z kasztanów?
Klasyczny ludzik składa się z większego kasztana na tułów, mniejszego na głowę oraz kilku patyczków tworzących szyję, ręce i nogi. Najpierw dorosły przygotowuje konstrukcję, a później dziecko może samodzielnie ją złożyć i ozdobić.
Otwory w kasztanach wykonuje tylko osoba dorosła. Nie pozwalaj dziecku przebijać owoców szpikulcem, gwoździem ani śrubokrętem. Dziecko może korzystać z gotowych otworów, wkładać w nie patyczki i dekorować figurkę. Klej na gorąco również obsługuje dorosły.
- Wybierz tułów i głowę – większy kasztan przeznacz na tułów, a mniejszy na głowę. Sprawdź, czy oba elementy mają stabilne, dość płaskie miejsca.
- Przygotuj otwory – dorosły robi otwór na szyję, dwa po bokach tułowia na ręce oraz dwa na dole na nogi. W głowie potrzebny jest jeden otwór do połączenia z tułowiem.
- Połącz głowę z tułowiem – włóż krótki kawałek wykałaczki lub patyczka w otwór szyi, a następnie nałóż na niego kasztan przeznaczony na głowę.
- Dodaj ręce i nogi – włóż cienkie patyczki w przygotowane otwory. Skróć je, jeśli figurka ma stać albo siedzieć. Końce nóg możesz ozdobić plastelinowymi butami.
- Wykonaj twarz i ubranie – oczy, nos i usta zrób z plasteliny lub narysuj flamastrem. Czapeczka żołędzia może stać się kapeluszem, a kawałek włóczki szalikiem albo włosami.
Jeśli ludzik się przewraca, przyklej go plasteliną do kawałka kory, tekturki lub podstawki z liści. Przy młodszych dzieciach wszystkie elementy można mocować plasteliną, bez używania ostrych końców wykałaczek.
Co jeszcze można zrobić z kasztanów?
Ten sam zestaw materiałów wystarczy do wykonania prostych zwierzątek. Przy każdej figurce otwory i ewentualne klejenie przygotowuje dorosły:
- Jeż – użyj jednego kasztana jako tułowia, a na jego grzbiecie umieść krótkie kawałki wykałaczek jako kolce. Pyszczek wykonaj z plasteliny.
- Gąsienica – połącz kilka kasztanów w jeden szereg za pomocą patyczków albo nawlecz je na przygotowany przez dorosłego sznurek. Na pierwszym kasztanie dodaj oczy i uśmiech.
- Pająk – jeden kasztan będzie odwłokiem, a nogi zrobisz z cienkich patyczków lub drucików kreatywnych. Plastelina przyda się do wykonania oczu.
- Ślimak – uformuj z plasteliny długie ciało, połóż na nim kasztan jako muszlę i dodaj czułki z krótkich patyczków.
Jak ułatwić pracę i zwiększyć trwałość figurek?
Świeże kasztany są łatwiejsze do nakłucia, ale z czasem wysychają i twardnieją. Dlatego najlepiej wykorzystać je niedługo po zebraniu. Bardzo stare, wysuszone owoce mogą pękać, a wykałaczki mogą wypadać z powiększających się otworów.
Jeżeli figurka ma stać na półce dłużej, dorosły może wzmocnić wybrane połączenia niewielką ilością kleju na gorąco. Gotową pracę przechowuj w suchym, przewiewnym miejscu, z dala od wilgotnej piwnicy i zamkniętych pojemników. Małe elementy trzymaj poza zasięgiem dzieci, które mogą wkładać je do ust.
Najlepszy efekt daje podział ról: dorosły przygotowuje kasztany i obsługuje ostre narzędzia, a dziecko wybiera kształty, składa figurkę oraz tworzy jej wygląd.